«Πράκτωρ Ρούφους καλεί Βρυξέλλες»
· 02.07.06, 12:39ΜΜ Νίκος Γενημάκης
να διαβάζετε агит проп
Το πρόσφατο σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών που συγκλόνισε τη χώρα δεν είναι το πρώτο κρούσμα. Άλλες φορές, όταν είχαν συμβεί τέτοια κρούσματα, η κεντρική πολιτική σκηνή είχε συγκλονιστεί, με πολύ μεγαλύτερο πολιτικό κόστος για τους φερόμενους ως εμπλεκόμενους.
Η ύποπτη σιωπή της κυβέρνησης και τα σενάρια γύρω από το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη δείχνουν πως το θέμα έχει βαθιές πολιτικές προεκτάσεις. Πέρα όμως από τα αναπάντητα ερωτηματικά που υπάρχουν, είναι απορίας άξιο πως ο πολιτικός κόσμος και η κοινή γνώμη της χώρας δεν αντιδρούν ενάντια σε μια πολύ μεγαλύτερη και ευρύτερη απειλή: Την υποχρεωτική κατακράτηση των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων.
Τι σημαίνει όμως «κατακράτηση τηλεπικοινωνιακών δεδομένων»; Ή καλύτερα, ποια θα είναι αυτά τα δεδομένα που θα κατακρατούνται; Ποιος τηλεφωνεί σε ποιον, ποιες ιστοσελίδες επισκέπτεται ο καθένας, ποια μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δέχεται και στέλνει κ.ο.κ. Ποιους αφορά αυτό; Όλους μας! Οι 450 εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης πρόκειται να είμαστε κάτω από διαρκή παρακολούθηση, και τα δεδομένα των τηλεπικοινωνιών μας να κατακρατούνται από τις εταιρίες τηλεφωνίας και τους παροχείς υπηρεσιών Διαδικτύου για διάστημα που ξεκινά από δυο χρόνια.
Το παραπάνω αποτελεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πάρθηκε στις 14 Δεκέμβρη 2005, υπερψηφιζόμενη μαζικά από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (περιλαμβάνει τη ΝΔ) και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (περιλαμβάνει το ΠΑΣΟΚ). Για να τεθεί σε ισχύ πρέπει πρώτα να ενσωματωθεί στις νομοθεσίες των κρατών-μελών της ΕΕ, κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα για την Ελλάδα.
Ο χρήστης του Διαδικτύου μπορεί να προστατευθεί εν μέρει με τη χρήση τεχνικών μέσων που περιλαμβάνουν ισχυρή κρυπτογραφία, όπως το Tor. Έτσι προστατεύει την ακεραιότητα των δεδομένων του και μπορεί να διατηρεί μια σχετική ανωνυμία. Καθώς όμως στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι το άτομο που μπαίνει στο στόχαστρο, αλλά η κοινωνία ολόκληρη, είναι αναγκαία η πολιτική δράση ενάντια στην κατακράτηση δεδομένων.
Το δικαίωμα στο προσωπικό απόρρητο, καθώς και το τεκμήριο της αθωότητας («αθώος μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου») ισχύουν το ίδιο τόσο για τον πρωθυπουργό της χώρας όσο και για τον κάθε πολίτη στην Ελληνική και Ευρωπαϊκή επικράτεια. Αν η παρακολούθηση του τηλεφώνου του ηγέτη της χώρας αποτελεί σκάνδαλο, η θεσμοθέτηση της παραβίασης του προσωπικού απορρήτου όλων των πολιτών, με την ανοχή και τη συγκατάβαση του πρώτου, τι μπορεί να είναι;
Θα μπορούσε κανείς να πει πως η ιστορία των παρακολουθήσεων και των υποκλοπών στη χώρα μας δεν είναι καινούρια. Από τον αντικομουνιστικό πανοπτικισμό (PDF) της μετα-εμφυλιοπολεμικής Ελλάδας, περάσαμε (με πολλά ενδιάμεσα στάδια) στις κατηγορίες για υποκλοπές που αντάλλασσαν τα δυο μεγάλα κόμματα της χώρας, και πλέον ζούμε στην ψηφιακή εποχή. Είναι καιρός, λοιπόν, οι «αρχικοριοί» να βάλουν τα καλά τους και να πάνε Βρυξέλλες. Εκτός αν τους ...τραβήξουμε το βύσμα!
Το παραπάνω άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από τη στήλη «Νetizen – Πολίτης του Διαδικτύου» της εφημερίδας «Εν Οίκω».
Δείτε επίσης
- Στο Ευρωδικαστήριο η οδηγία διατήρησης τηλεπικοινωνιακών δεδομένων (E-Lawyer, Τετάρτη 24 Μαΐου 2006)
- The surveillance of telecommunications in the EU, Statewatch Observatory
* * *
Ενδιαφέρον άρθρο... Και σε αυτά κι άλλα πολλά θα μπορούσε να προσθέσει κανείς. Μπράβο για το θέμα που επέλεξες.
Είμαι αγανακτισμένη. Στο τέλος θα με βάλουν φυλακή, μόνο και μόνο επειδή γράφω δεξιά και αριστερά λογοπαίγνια σχετικά με το ότι το αριστερό όραμα (ξέρετε πιο, δεν θα το γράψω, φοβάμαι, μανούλα μου!) είναι παιχνίδι, ενώ ο φασισμός είναι πόλεμος.
Μην παραλείψετε να διαβάσετε και αυτό.
Πολύ μεγάλο θέμα και ωραίο το άρθρο. Είναι πολύ θετικό που σιγά σιγά αφυπνιζόμαστε και εμείς για το θέμα.
Με την υπάρχουσα οδηγία (2002/58/ΕΚ) οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών δεν μπορούν να παρακρατούν προσωπικά δεδομένα των συνδρομητών-χρηστών παρά μόνο για χρέωση και απόδοση λογαριασμού και μόνο για το χρόνο που είναι απαραίτητος για αυτό το σκοπό.
Με τη νέα οδηγία (αυτή που περιγράφει το άρθρο) οι εταιρείες υποχρεούνται πλέον να παρακρατούν όλα τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα κίνησης και θέσης (πλην του περιεχομένου) για 1,5-2 έτη με σκοπό την πρόληψη της εγκληματικότητας. Η οδηγία καλύπτει όποια ηλεκτρονική επικοινωνία μπορούμε να φανταστούμε (κινητο, σταθερό, email, instant messaging, browsing κτλ) και φυσικά το κόστος της αποθήκευσης του απίστευτου αυτού όγκου πληροφοριών καλούμαστε να το επωμιστούμε εμείς οι πολίτες.
Σε ένα με δύο χρόνια η οδηγία αυτή θα έχει ενσωματωθεί στο εσωτερικό μας δίκαιο και η παρακολούθησή μας με τη βούλα του νόμου θα είναι πλέον γεγονός.
Τέτοιες τάσεις αποδόμησης του δικαιϊκού μας πολιτισμού μπορούμε να τις αντιστρέψουμε με αφύπνιση, συλλογική αντίσταση και ανυπακοή.