Περιαυτολογίες × 5
· 19.02.07, 10:21ΜΜ Νίκος Γενημάκης
6. Οι προσδοκίες μου...
Καταρχάς, να ευχαριστήσω τους Αμερικανούς... εεε, τον Argos που μου δίνει τη σκυτάλη στο «παιχνίδι των 5», και έτσι, εγκαινιάζω σήμερα μια νέα εποχή αυτοαναφορικότητας, κάνοντας meta-blogging στον εαυτό μου! Έχουμε και λέμε:
- Ξέρω κάθε στενό και κάθε σοκάκι της Άνω Πόλης.
- Είμαι, από λίγο ως πολύ, ερωτευμένος με όλες τις φίλες μου.
- Τα Ισπανοεβραϊκά μου είναι η τοπολαλιά της Θεσσαλονίκης, «ντζουδεοεσπανιόλ σαλονικλί». Πρώτα τα τραγούδησα κι ύστερα τα μίλησα. Αγαπημένο μου τραγούδι είναι το “Por la tu puerta” (αρχείο MP3, κλίκ για κατέβασμα).
- Αν γύριζα το χρόνο πίσω για να αλλάξω ένα πράγμα, θα σπούδαζα Φιλολογία ή Θέατρο.
- Μου λείπει η Ελλάδα.
Αυτά από μένα. Τη σκυτάλη δίνω σε Μωϋσή, «Ανορθογραφίες», Γρηγόρη, Ροΐδη, και την αγαπημένη μου Ελένη Καρασσαβίδου-Κάππα.
Δείτε επίσης
- Ο Όνειρος σταχυολογεί πεντάδες.
- Πάσα και στην «καρδιά του κάμπου», τους Còr de la Plana, το μαγικό νούμερο 6 για καταπληκτικές πολυφωνίες.
* * *
Κατηγορία: βέσπες και κατάγματα
Νίκο, δεν μ’ αρέσουν οι αλυσίδες και δεν πρόκειται να τα βάλω αυτά στα blog μου. Αυτό ήταν το ένα.
Ούτε θα το προωθήσω το μπαλάκι αλλού. Το δεύτερο.
Τον καιρό αυτό πνίγομαι στη δουλειά (κι ούτε που σκέφτομαι να βάλω κάτι στα blog). Το τρίτο.
Κάπου όμως ξεκλέβω λίγο χρόνο να διαβάσω λίγο Grant Morrison (τους Invisibles) ή να (ξανα)δω κανένα DVD (όπως π.χ. τον Little Otik του Svankmajer) ή να ακούσω λίγο post-rock (όπως Godspeed You! Black Emperor, A Silver Mount Zion, Do Say Make Think και παρόμοια από πιο κάτω, π.χ., Σικάγο). Το τέταρτο.
Και το πέμπτο: Πολλούς χαιρετισμούς!
Μωϋσή, σεβαστή η άποψή σου και καλοδεχούμενη η παρούσια σου εδώ, έστω κι αν μας ρίχνεις... χυλόπιτα! Να περνάς καλά, ανταποδίδω τους χαιρετισμούς.
Short & sweet!
Σχεδόν σε κάθε λίστα βρίσκω κι από κάτι που θα μπορούσα να βάλω στη δική
μου. Από τη δική σου είναι το 2 :-)
Είδες; Τελικά δεν είναι μόνο ο θρυλικός ZX Spectrum.
Το 3 είναι αυτό που μου άρεσε περισσότερο, Για να είμαι ειλικρινής το περίμενα. Δεν με απογοήτευσες :-)
Να ‘σαι καλά, Άργε! Ξέρεις, ο μακαρίτης ο παππούς μου (ο Γρεβενιώτης!) δεν πήγαινε στα παιχνίδια του Πυρσού... δεν άντεχε τη βία! :P
θα γράψω τελικά και σαν “Ροΐδη Εμμονές” δέχομαι...
Νίκο κι εσύ καταγωγή από γρεβενά ? Και ξέρεις και τον Πυρσό Γρεβενών? απίθανο!!!
Ροΐδη, η πεντάδα στον «άλλο Ρο» μου ξέφυγε, όπως και ολόκληρο αυτό το ιστολόγιο... Πάω να βάλω σύνδεσμο!
Mave, είδες τι παιδιά μεγαλώνουν με «ανεβατό» και το θαυματουργό νερό της Σαμαρίνας; Τύφλα να έχει η Δρούζα και η ...φραπελιά!
λυπάμαι αλλά δε νομίζω ότι έχει νόημα αυτό το παιχνίδι. Εξάλου έχω γράψει στο blog μου περισσότερα από 5 πράγματα...
Πάντως αγαπητέ Νίκο ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Γρηγόρη, σ’ ευχαριστώ για την απάντηση. Ό,τι είπα παραπάνω στο φίλο Μωυσή ισχύει και για σένα.
Καιρός να εξασκήσω λίγο το clopy-paste και να αντιγράψω από τo Θοδωρή Γούτα:
Για τη συνέχεια, εδώ.