Γράμμα από την ξενιτιά
· 28.02.10, 02:12ΠΜ Νίκος ΓενημάκηςΑνταπόκριση από το μακρινό Ευρωπαϊκό Bορρά: Με τον Καζαντζίδη να παίζει στο φόντο, και έχοντας δει το «μια ρωμαίικη καρδιά» σε 10934η επανάληψη, αφήνω το μπαγλαμαδάκι μου στην άκρη κι αρχίζω να μπλογκάρω, να σε πω Θοδωρή μ’ δυο λόγια για τον πόνο της ξενιτιάς.
Με λες, ξεθάρρεψαν οι Γερμανοί. Κάνουν το λογαριασμό και μας βρίσκουν χρεωμένους. Μας τη λένε κι από πάνω… Θα με πεις, ποιοι είναι αυτοί οι Γερμανοί; Μην είναι ο Πέτρος, ο Γιόχαν και ο Φραντς που σε φάμπρικα δούλευαν φτιάχνοντας τανκς; Ή μήπως αυτά τα καθάρματα, ο Μπράουν, ο Φίσερ κι ο Κραφτ που αχώριστοι γίνανε φτιάχνοντας τραστ; Όποιοι κι αν είναι, εσύ τους έβαλες στη θέση τους. Όλους τους.
Και πρέπει να το ομολογήσω: Ρίγη εθνικής υπερηφάνειας με συνεπαίρνουν εδώ στην ξενιτιά, όταν σε ακούω Θοδωρή μ’ να μιλάς. Μ’ άρεσε κι ο Φίλιππας, κι απ’ όλους πιο πολύ ο Νικήτας: «Μας χρωστάτε το Δίστομο, κυρία Μέρκελ!» Όχι δα, νόμισαν οι ψωρο-Ευρωπαίοι πως μπορούν να μας κλέψουνε στο ζύγι! Κι εμείς την ιστορία μας τι την έχουμε; Την έχουμε και την πουλάμε όσο θέλουμε, όλα τα σφάζουμε, όλα τα μαχαιρώνουμε!
Όντας γκασταρμπάιτερ, γόνος γκασταρμπάιτερ με τα «Γκρόιτς» μητρική γλώσσα (Γερμανικά μη με ρωτάς Θοδωρή μ’, δεν ξέρω λέξη…) πρέπει να σε πω πως περίμενα τις δηλώσεις σου για να νιώσω δικαιωμένος. Α, και τη νίκη της Εθνικής στο Euro 2004, να ‘ναι καλά ο Ρεχακλής μας.
Βλέπεις, Θοδωρή μ’, όταν ο μακαρίτης ο παππούς μου άφησε την Ελλάδα στα 15 του για να δουλέψει λαντζέρης στην Αυστρία, το χωριό του είχε όντως καταστραφεί από τους συμμάχους των Γερμανών. Θα με πεις, εγώ τι κάνω τώρα εδώ στην ξενιτιά; Όταν άφησα την πατρίδα πριν από μερικά χρόνια, η Σαλονίκη ήταν όπως την ξες. Μα τη Μπαναγία σε λέω! Ο Άνθιμος έψελνε, ο Πανίκας χόρευε, κάναμε παρελάσεις, κυνηγούσαμε Αλβανούς, κι ούτε ένας Γερμανός για δείγμα να μας χαλάσει την πιάτσα!
Ξέρω, ξέρω… Θα με ρωτήσεις πάλι, αφού όλα ήταν χαρά Θεού, εσένα τι σε βάρεσε κι έφυγες; Ρε συ Θοδωρή, ξες τι με περίμενε όταν τέλειωσα το πανεπιστήμιο; Το ξες το τραγούδι που λέει «τα μπούτια σου Μαρία, σκοπιά, ΚΨΜ, αγγαρεία»; Έτσι ήταν, αλλά χωρίς τη Μαρία! Κι από δουλειά γιοκ, καπούτ, τίποτα για μένα και για όλους σαν του λόγου μου. Κρανίου τόπος η μαμά πατρίδα. Βλέπεις, Θοδωρή μ’, κάποιοι από μας που δεν έχουμε μπάρμπα στην Κορώνη την χρεωκοπία της Ελλάδας την ζούμε στο πετσί μας χρόνια τώρα… Και δεν έχουμε και κάνα Γερμανό να τον πούμε «εσύ φταις, φέρε τώρα τα χρωστούμενα»…
Σε λέω Θοδωρή, εμείς έχουμε ιστορία. Όταν αυτοί τρώγαν βελανίδια εμείς είχαμε χοληστερίνη και αυτοκτονικό ιδεασμό. Ξες εσύ απ’ αυτά… Μη σηκωθούν πια τα πόδια να βαρέσουν το κεφάλι. Εμάς ρε, τους αναξιοπαθούντες των Περσικών πολέμων; Α ρε Αχμαντινετζάντ που τους χρειάζονταν, πάλι καλά που ξηγήθηκε γι’ αυτούς ο Leonidas…
Θοδωρή, πιασ’ το βούρδουλα και βάλτους όλους σε τάξη. Εκτός από τους Γερμαναράδες μιλάν τώρα και οι φλούφληδες οι Γάλλοι. Κι αυτοί μας χρωστάνε, έτσι; Δες εδώ τι βγήκε στην πιάτσα και γελάνε όλοι μαζί μας:
(Μετάφραση: Tέλος πάντων, δεν τον θέλουμε πια! Θα υιοθετήσουμε ένα Ελληνάκι!)
Υ.Γ. Θα σ’ έστελνα και λίγες κορώνες συνάλλαγμα για να τα κάνεις ομόλογα του Δημοσίου (ξες, αυτά που μπήκαν εγγυητές οι Γάλλοι κι οι Γερμανοί) αλλά πρόκαμα να σφαλίσω το φάκελο.
Συννημένα
- Τι έγραψαν Argos, Λασκαράτος, Καλτσόβρακο, Κώστας Καββαθάς, Νίκος Σαραντάκος και Ροϊδης (τυχαία σειρά).
- (Ενημέρωση 13/7/2010) Το φοβερό και τρομερό blog PUNK-alos
* * *
Σχόλια στο άρθρο