Φορολογία και στη μνήμη;
· 29.03.10, 02:12ΜΜ Ελένη Καρασαββίδου-ΚάππαΤελικά το δούλεμα όχι μόνο καλά κρατεί αλλά κι ο κόσμος το «γουστάρει». Πως να εξηγηθεί αλλιώς ότι η βασική επιχειρηματολογία της εκκλησίας κατά της φορολόγησής της εξαντλείται από τη μια στο ότι… εκχώρησε πάνω από το 90% της αρχικής της περιουσίας και από την άλλη πως συντηρεί τεράστιο φιλανθρωπικό έργο!; Γιατί και τα δυο επιχειρήματα στηρίζονται πάνω σε μια φαλκιδευμένη έως τη γελοιότητα «πραγματικότητα». Γιατί δεν θυμίζει «ποια» και «πώς» ήταν η περιουσία που απέκτησε και την ιστορία πίσω από την εκποίησή της. Πέρα από τους δούλους που χρησιμοποιούσαν επί αιώνες οι μονές του (μονίμως στο απυρόβλητο) Άθω, κλεμμένη γη ενώ ήταν δημόσιο αγαθό και χαρισμένη για καλές υπηρεσίες στον Σουλτάνο, μετά την απελευθέρωση αναγκάστηκε όπως κι οι άλλοι μεγαλοτσιφλικάδες όχι να την χαρίσει, μα να την δώσει. Γη που τώρα διεκδικεί με τα ίδια Σουλτανικά φιρμάνια, την ίδια ώρα που… μιλά για την συμβολή της στην απελευθέρωση από τον Μουσουλμανικό ζυγό. Ενώ το θεάρεστο φιλανθρωπικό της έργο γίνεται δίχως να στερεί ούτε δραχμή της περιουσίας της. Αφού γίνεται με τον οβολό των συχνά ζορισμένων οικονομικά πιστών της. Ένα τεράστιο προβολικό υπερεγώ η εκκλησία συνενώνει τα ευρώ και τα θέλω των από κάτω αδύναμων που αδυνατούν να βρουν την δύναμη και την αξιοπρέπεια στο δικό τους πρόσωπο και στο πρόσωπο του διπλανού, που αδυνατούν να καταλάβουν ότι είναι δικό τους το φιλανθρωπικό έργο… Αλλά την ίδια στιγμή πληρώνει τους μισθούς της από το δημόσιο, ενώ στον Δημόσιο έλεγχο δεν υπόκειται. Σε ένα κράτος Μουτζαχεντίν που καμώνεται το Ευρωπαϊκό…
Κι από την άλλη ο λαϊκιστής Καρατζαφέρης (με την σωστή όμως πρόταση για περικοπές στην χρηματοδότηση των κομμάτων σε χρονιές που δεν υπάρχουν εκλογές) που δεν βλέπει δεκαετίες τις σπατάλες των Μητροπόλεων και του Άθω να στηρίζει αυτές τις ψευδολογίες μα να κατηγορεί τον κόσμο που έπαιρνε ως τώρα δυο ολόκληρα καρπούζια ενώ ο Ευρωπαίος μια φέτα από το σούπερ μάρκετ… Δεν θυμάται όμως να πει πως σε μια Μεσογειακή χώρα που παράγει καρπούζια είναι λογικό να είναι ευκολότερη η πρόσβαση και φθηνότερη η παραγωγή και δεν το συγκρίνει την αναλογία μισθών και τιμώ, ούτε με τα απείρως φθηνότερα αυτοκίνητα π.χ. στην Βόρεια Ευρώπη, την ίδια ώρα που οι ληστρικοί δασμοί είναι εξίσου παράνομοι για την Κοινότητα. Το ίδιο παράνομοι και επί χρόνια καταγγελόμενοι με τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης. Αλλά στα δεύτερα μόνο μας απασχολούν οι καταγγελίες…
Τέλος ένα κράτος που στην ρητορική κατά του Δημοσίου γενικά «τσουβαλιάζει» ξεκάθαρα ετερογενείς πληθυσμούς. Κι έτσι οι Κηπουροί του Ευαγγελισμού (κηπουροί σ ένα ίδρυμα δίχως Κήπο και στο Κέντρο της Αθήνας…) θεωρούνται ταυτόσημες περιπτώσεις με τον Εκπαιδευτικό που σε ορεινή ή απομακρυσμένη περιοχή είναι ο χαμηλότερα αμειβόμενος δημόσιος υπάλληλος στην ΕΕ στις δυσκολότερες συνθήκες… Με τάξεις 35 και 40 παιδιών στ’ αστικά κέντρα, με 100 επικίνδυνες γωνίες σε μικρές τάξεις από τις οποίες μπορούν να τραυματιστούν παιδιά και να έχει τις νομικές κυρώσεις ο ίδιος ή η ίδια, με γονείς που τον ακυρώνουν αφού αντιδρούν στην παραμικρή παρατήρηση, με τα έξοδα ενοικίου, ΔΕΗ ΟΤΕ μετακινήσεων δικά του/της, με μπέιμπι σίτερ αφού δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί σε επάρκεια και με 1100 ευρώ μισθό. Συμφέρει να δουλεύει; Κι αυτός είναι ο ευχαριστημένος δάσκαλος και δασκάλα που ευαγγελίζεται η υπουργός Παιδείας; Οι συνθήκες είναι δύσκολες. Αλλά για τους λάθος τομείς και για τους λάθος ανθρώπους. Η εκκλησία, η Βουλή (με απίστευτα υψηλά αμειβόμενους υπαλλήλους τσιφλικάδες από το μετεμφυλιακό κράτος, και βουλευτές όλων των χρωμάτων που την μείωση στον μισθό την ισοφαρίζουν με επιτροπές θυμίζοντας πως συχνά ίδια ειν’ τ’ αφεντίκά δεξιά κι αριστερά) οι τράπεζες και τα κανάλια αναλογικά επιβραβεύονται. Και πως όχι;… Αυτοί στηρίζουν τους κομματικούς αγώνες. ΟΚ, γράψτε την ιστορία στα μέτρα σας αλλά μην στερείται την αληθινή Μνήμη. Γιατί η αυθαίρετη μνήμη είναι το πιο βαθύ ανάλογο της Λησμονιάς. Και δεν πρέπει να ξεχάσουμε…
* * *
Σχόλια στο άρθρο